Η 20Η ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Θα πρέπει οι διάφοροι «ειδήμονες» και άλλοι «βαρύγδουποι» αναλυτές και οικονομικοί συνταγογράφοι να μάς απαντήσουν σε ένα πολύ βασικό ερώτημα: Την 20η Μαρτίου 2012, ήτοι σε τρεις μήνες, λήγει ένα ομόλογο 14.5 δισεκατ. ευρώ, το οποίο θα πρέπει απαραιτήτως να πληρωθεί αν οι υπεύθυνοι της χώρας θέλουν να αποφευχθεί η άτακτη χρεοκοπία της και, βεβαίως, η αναπόφευκτη έξοδός της από την ευρωζώνη –πιθανότατα δε και από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Και για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος της πληρωμής των 14,5 δισεκατ. ευρώ, η υπό τον πρωθυπουργό κ. Λουκά Παπαδήμο κυβέρνησις θα πρέπει να φέρει τα επάνω κάτω από πλευράς λήψεως μέτρων.

Είναι πλέον κατεπείγουσα ανάγκη να σταματήσουν οι λήψεις οριζόντιων φοροεισπρακτικών μέτρων και να ξεκινήσει μία πολύ γενναία προσπάθεια συρρικνώσεως του δημοσίου τομέα και όλων των πηγών του παραγωγής διαφθοράς και εγκληματικής στασιμότητος σε επενδύσεις.

Ο ΒΑΣ. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΞΙΩΣΕΙΣ

Από τον πρώην υπουργό κ. Βασίλη Κοντογιαννόπουλο λάβαμε την ακόλουθη δήλωση:


«1.Το αίτημα για την μισθολογική εξίσωση Βουλευτών και Δικαστικών Λειτουργών, που προβλέπει το Σύνταγμα και το Ζ’ Ψήφισμα του 1974, το υπέβαλα το 2007, σε χρόνο δηλαδή ανύποπτο σε σχέση με τη σημερινή οικονομική κρίση.

»2.Μέσα στις σημερινές τραγικές οικονομικές συνθήκες, η αξίωση από το χρεωκοπημένο δημόσιο οποιασδήποτε οικονομικής απαίτησης είναι ασύμβατη με το πολιτικό ήθος, που πιστεύω ότι έχω επιδείξει σε όλη την πολιτική μου διαδρομή. Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται για μένα κανένα ζήτημα οικονομικής διεκδίκησης. Έδωσα ήδη στον Δικηγόρο μου την εντολή να υποβάλλει την σχετική παραίτηση από κάθε ένδικο μέσο.

»3.Ο λόγος που δεν το έπραξα νωρίτερα ήταν η επιλογή μου να εκδοθεί πρώτα η αναγνωριστική δικαστική απόφαση και κατόπιν να αποποιηθώ οποιοδήποτε χρηματικό ποσό θα μου επιδίκαζε. Κι αυτό γιατί έκρινα ότι η αποποίηση, εξ αιτίας της κρίσης, κάθε οικονομικής αξίωσης, να μην ερμηνευθεί και ως απεμπόληση της συνταγματικά κατοχυρωμένης μισθολογικής εξίσωσης Βουλευτών και Δικαστικών.

»4.Αποτελεί βαθειά πεποίθησή μου ότι η μισθολογική μεταχείριση των Βουλευτών, που επιφυλλάσει το Σύνταγμα, είναι ζήτημα Δημοκρατίας και ποιότητας του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Τη θέση αυτή υποστήριζα πάντοτε και την υποστηρίζω και σήμερα, που δεν είμαι βουλευτής. Κόντρα στους κρουνούς του λαϊκισμού και του αντικοινοβουλευτισμού, που συνιστούν, μαζί με την οικονομική κρίση, απειλή για την ομαλότητα και σταθερότητα της πολιτικής μας ζωής».

Περιττόν να τονίσουμε ότι ο κ. Β.Κοντογιαννόπουλος πάντα διακρίθηκε για το πολιτικό του ήθος κα την βαθειά δημοκρατική συνείδησή του. Ίσως αυτά τα δύο χαρίσματά του να τον κρατούν σήμερα εκτός ελληνικού κοινοβουλίου.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η Ευρώπη περνά πολύ δύσκολες στιγμές. Και από το πώς θα διαχειριστεί αυτές τις δυσκολίες θα εξαρτηθεί και το μέλλον της, σε έναν κόσμο που αλλάζει. 

Οι τελευταίες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, παρά τις όποιες θετικές πλευρές τους, δεν δείχνουν να εμπνέουν εμπιστοσύνη στις αγορές οι οποίες θέλουν πιο συγκεκριμένα μέτρα, που να είναι πειστικά και αμέσως εφαρμόσιμα. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και οι Ευρωπαίοι ηγέτες δίνουν την εντύπωση να πειραματίζονται. Με άλλα λόγια, από πολλούς παρατηρητές εκλαμβάνονται ως μαθητευόμενοι μάγοι –και στην παρούσα συγκυρία αυτό δεν είναι καθόλου καλό.

Οι αποσπώντες από «σπόντα» ή οι 117 βεβλαμμένοι

του Θάνου Τζήμερου

Βγες και πες το ξεκάθαρα. Κοτζάμ πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο κατά τεκμήριο κορυφαίος νομικός της χώρας, δεν μπορεί να παίρνει λιγότερα από ένα μεσαίο στέλεχος μιας πολυεθνικής που πουλάει σαμπουάν. Όταν επιβλέπει ένα σύστημα απονομής δικαιοσύνης που κρίνει υποθέσεις δισεκατομμυρίων πρέπει να έχει την ανάλογη οικονομική θωράκιση. Ακόμα κι αν είναι η μετενσάρκωση του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης. Πες ακόμα, ότι αν θέλουμε οι επικεφαλής των Δημόσιων Οργανισμών να είναι έμπειροι managers θα πρέπει να έχουν τις αμοιβές που δίνει ο ιδιωτικός τομέας για θέσεις αντίστοιχης ευθύνης. Αλλιώς θα βαφτίζουμε προέδρους αποτυχημένους πολιτευτές με τις γνωστές συνέπειες...


Πες το! Να το ακούσω, να συμφωνήσω. Και να ορίσουμε τον μισθό του προέδρου του Αρείου Πάγου, αναλόγως προσόντων, που λένε και οι αγγελίες.

Δυναμική παρουσία όλης της αγοράς στο 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο & Workshops HAPCO

Τη στήριξη του στην ελληνική συνεδριακή αγορά, που βιώνει τελευταία την «προσωπική» της κρίση λόγω κοινωνικο-πολιτικών παραγόντων, επιβεβαίωσε δια της παρουσίας του στο 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο & Workshops HAPCO με θέμα «Ελληνικός Συνεδριακός Τουρισμός: Συμβολή στην Ανάπτυξη» (8-9 Δεκεμβρίου 2011) ο Υπουργός Πολιτισμού & Τουρισμού, κ. Παύλος Γερουλάνος. Κατά την τελετή έναρξης των εργασιών του Συνεδρίου, ο Υπουργός άκουσε τα προβλήματα των επαγγελματιών, ενστερνίστηκε πολλά εξ’ αυτών και δήλωσε αρωγός κάθε επενδυτικού ενδιαφέροντος στην κατεύθυνση ανάπτυξης του συνεδριακού τουρισμού. Αναφερόμενος δε στον πρόσφατο διαγωνισμό για την ανάπτυξη του TAE KWON DO σε συνεδριακό κέντρο και τη κατάθεση σχετικού φακέλου από ενδιαφερόμενους επενδυτές, ο Υπουργός δήλωσε όχι μόνο τη στήριξη του ΥΠΠΟΤ, αλλά και την προστασία της διαδικασίας από όλες τις γνωστές γραφειοκρατικές αγκυλώσεις.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μοναδική ελπίδα εξόδου της χώρας από την κρίση του δημόσιου χρέους που την πνίγει είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία. Η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας από αυτήν εξαρτάται. Μεταποίηση, τουρισμός, ναυτιλία και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες είναι το ελληνικό «πετρέλαιο».

Αυτό, οι εχθροί της ανοικτής κοινωνίας το γνωρίζουν. Θα δώσουν λοιπόν αγώνα μέχρις εσχάτων για να υπονομεύσουν την συμμετοχή της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην οικονομική ανάπτυξη. Από την άποψη αυτή, δείγματα γραφής έχουμε πολλά και είναι ιδιαιτέρως εύγλωττα.

Όμως, η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν πρέπει να απογοητευθεί. Η κρίση είναι μία μεγάλη ευκαιρία γι αυτήν να αναδείξει τις δυνατότητές της πέρα από τον κρατισμό και την «συμμοριακή οικονομία» που κυριαρχούσε στην χώρα. Σήμερα, για να πάει μπροστά η ιδιωτική επιχείρηση, πρέπει να υιοθετήσει νέες αρχές. Κατά κύριο δε λόγο είναι ανάγκη να παγκοσμιοποιηθεί. Το μέλλον της χώρας εξαρτάται από τον βαθμό της εξωστρέφειάς της. Αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα, σε έναν ταχύτατα μεταβαλλόμενο κόσμο.

Ο «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ» ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ

Την ώρα που το εμπόριο και οι επιχειρήσεις προσπαθούν να κρατήσουν όσο γίνεται το κεφάλι έξω από το νερό, ο «προοδευτικός» λαϊκισμός επιβραβεύει την ασυδοσία βίαιων ομάδων και άλλων συμμοριών

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μία από τις κύριες αιτίες που η χώρα έφθασε στην οικονομική της κατάρρευση είναι ο «προοδευτικός» λαϊκισμός. Από τους κόλπους του ξεπήδησαν και εξετράφησαν συντεχνίες και κομματικοί στρατοί που, μέσα σε τριάντα χρόνια, καταβρόχθισαν 360 δισεκατ. ευρώ δάνεια, 300 δισεκατ. ευρώ κοινοτικές επιδοτήσεις και 30 δισεκατ. ευρώ άτοκα δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ Η ΑΝΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ

Ενώ σε Ελλάδα και εκτός αυτής ο καλλιεργούμενος αντιγερμανισμός τελικά στοχεύει να διαλύσει την ΕΕ, για να την ρίξει στα νύχια του λαϊκού εθνικισμού, αξίζει να διαβαστεί το άρθρο που έγραψαν στην γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» ο (κεντρώος) ευρωβουλευτής Ρομπέρ Ροσφόρ και ο οικονομολόγος Στεφάν Κοσέ.

Η νομισματική ενότητα της Ευρώπης προϋποθέτει την σημαντική εκχώρηση δημοσιονομικής κυριαρχίας από τα κράτη μέλη προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Οι πρόσφατες προτάσεις της Άνγκελα Μέρκελ και της Χριστιανικής Δημοκρατικής Ένωσης (CDU) για αλλαγή των ευρωπαϊκών Συνθηκών σηματοδοτούν μία σημαντική πρόοδο σε αυτή την κατεύθυνση. Η Γερμανία είναι έτοιμη, μάς διαβεβαιώνει η Γερμανίδα καγκελάριος. Αλλά θα τολμήσει να την ακολουθήσει τόσο μακρυά ο Νικολά Σαρκοζύ; Οι γερμανικές προτάσεις είναι τόσο φιλόδοξες που στην Γαλλία προκάλεσαν αμηχανία.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΥΡΩΠΕΣ…

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ποια είναι η ευθύνη των δημοσιογράφων απέναντι στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι; Αυτός περίπου ήταν ο τίτλος του 49ου Συνεδρίου που πραγματοποίησε η Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (ΕΕΔ) στο Βουκουρέστι –την ώρα που δύο πρωθυπουργοί της νότιας Ευρώπης παραχωρούσαν τις θέσεις τους σε έμπειρους τεχνοκράτες προκειμένου η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) να ξεπεράσει μία σοβαρή οικονομική κρίση. Και το ερώτημα που ετέθη στην δημοσιογραφική συνάντηση του Βουκουρεστίου ήταν αν έτσι έχουν τελικώς τα πράγματα, δηλαδή αν όντως η κρίση της Ευρώπης είναι μόνον οικονομική.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ...

Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, γενικού γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής.