Ενωμένη Ευρώπη ή «Βόρειοι και Νότιοι»;

του Πάτροκλου Κουδούνη


Όταν το 2001 η UEFA κήρυξε επίσημα τη συμμετοχή της στην εκστρατεία κατά του ρατσισμού, αντιμετώπισα κατ’ αρχάς το θέμα με μια ειρωνική διάθεση. Σκέφτηκα ότι μάλλον η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ευρώπης έπρεπε να δείξει πως διαθέτει και αισθητήρες κοινωνικών προβλημάτων σε μια περίοδο που οι αμοιβές ποδοσφαιριστών, το κόστος τηλεοπτικών δικαιωμάτων και γενικότερα το ποδοσφαιρικό χρήμα προκαλούσαν ακόμα κι αυτούς που δεν είχαν ζηλέψει ούτε τα μικρότερα αδέλφια τους… Κάποιοι λοιπόν ίσως να σκέφτηκαν ότι μια επίσημη καμπάνια κατά του ρατσισμού σίγουρα θα ενίσχυε το κοινωνικό προφίλ της ΟΥΕΦΑ.

Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που ήρθε στο μυαλό μου καθώς τότε δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ρατσιστικές συμπεριφορές αναπτύσσονταν μέσα σε αγωνιστικούς χώρους!

ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

Η κινεζική ηγεσία κρίνει πολύ θετικές τις αποφάσεις της ΕΕ για την προστασία της ευρωζώνης

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Η Κίνα στηρίζει τα μέτρα που υιοθέτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) για να αντιμετωπίσει την χρηματοοικονομική κρίση», γράφει η ημερήσια αγγλόφωνη εφημερίδα China Daily, η οποία προσθέτει ότι θετική είναι και η εξέλιξη για το ελληνικό χρέος. Επισημαίνει επίσης την τηλεφωνική συνομιλία του Γάλλου Προέδρου Νικολά Σαρκοζύ με τον Κινέζο Πρόεδρο Χου Χιντάο, στην διάρκεια της οποίας η κινεζική πλευρά υποσχέθηκε περισσότερες επενδύσεις στην Ευρώπη και αυξημένες ευρω-κινεζικές συναλλαγές.

ΕΥΡΩΠΗ: ΠΟΣΟ ΘΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ;

Η συμφωνία της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου κρίνεται ασαφής και ευάλωτη από τους ειδικούς των χρηματοοικονομικών συναλλαγών. Είναι, όμως;

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Σοβαρά είναι τα κενά που παρουσιάζει η συμφωνία για την προστασία της ευρωζώνης και την περικοπή του ελληνικού δημόσιου χρέους», τονίζουν εν χορώ οι περισσότεροι από τους εγκυρότερους χρηματοοικονομικούς αναλυτές, που από καιρό τώρα παρακολουθούν τις εξελίξεις στην ευρωζώνη. Βέβαια, οι περισσότεροι από αυτούς εκπροσωπούν τον αγγλοσαξωνικό κόσμο –και είναι γνωστό ότι τα αισθήματα του τελευταίου για το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι κάθε άλλο παρά θερμά είναι…

ΑΝΤΙΟ...

Ένας σοβαρός, υπεύθυνος και ικανός εκδότης-δημοσιογράφος έφυγε από την ζωή σε ηλικία 74 ετών. Ο Κωνσταντίνος Χ. Τρικούκης είχε γεννηθεί στην Κοζάνη και για πολλά χρόνια είχε διαπρέψει στην Γερμανία, κυρίως στην παραγωγή και προώθηση τηλεοπτικών εκπομπών σε συνεργασία με τα στούντιο της Βαυαρίας.

Όμως, από το 1992 και μετά, βλέποντας την Ευρώπη να εισέρχεται σε νέα τροχιά μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, ίδρυσε το αγγλόφωνο περιοδικό European Business Review (EBR), το οποίο σήμερα θεωρείται από τα εγκυρότερα στους ευρωπαϊκούς κύκλους. Μέλος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (ΕΕΔ), είχε βραβευθεί από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, ενώ από το 2006 είχε δημιουργήσει το Europress Media Group (EMG) που σήμερα διευθύνει με επιτυχία ο γυιός του Χρήστος.

Με αφορμή τον θάνατό του, το ελληνικό τμήμα της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (ΕΕΔ) εκφράζει τα βαθύτατα συλληπητήριά του στην οικογένεια του Κ.Χ.Τρικούκη, ιδιαιτέρως δε στην σύζυγό του Ανθή και στα παιδιά του, και ελπίζει ότι, παρά την κρίση, το έργο του θα συνεχισθεί και θα επεκταθεί.

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ

Μία νέα κίνηση πολιτών εκφράζει, για την ώρα, πολίτες τούτης της χώρας που επιμένουν να σκέπτονται, να κρίνουν, να διαβάζουν και να αντιστέκονται στην διάχυτη χυδαιότητα και πολιτική απάτη

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Την Κυριακή 23 Οκτωβρίου, πάνω από 300 Έλληνες πολίτες που κινητοποιήθηκαν από την κίνηση «Δημιουργία Ξανά» συγκεντρώθηκαν στον κινηματογράφο «Δαναός» στους Αμπελοκήπους για να ακούσουν τον διαδικτυακό οργανωτή της κίνησης Θάνο Τζιμέρο, αλλά και ομιλητές όπως ο καθηγητής Δημ. Δημητράκος, ο αρθρογράφος Αγ.Βερούτης, ο δικηγόρος Χάρης Οικονομόπουλος, και άλλους.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

του Βασίλη Κοντογιαννόπουλου


Η χώρα μας βρίσκεται στην κρισιμότερη καμπή της Μεταπολίτευσης. Από σήμερα Πέμπτη, με την ψηφοφορία για το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, μέχρι την Κυριακή 23 Οκτωβρίου, στη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών, κρίνονται όλα. Για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες καλούνται να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις για:

1. Την οριστική λύση στο Ελληνικό πρόβλημα, που απειλεί με μετάδοση της κρίσης χρέους σε ολόκληρη την Ευρώπη.

2. Την ευρωπαϊκή απάντηση στη συστημική κρίση χρέους των κρατών – μελών της Ε.Ε., που συνιστά απειλή για την παγκόσμια οικονομία.

Εξίσου κρίσιμη θα είναι η 23 Οκτωβρίου κι αν ακόμη δεν ληφθούν οριστικές αποφάσεις, όπως διαμηνύει η Γερμανία. Στην περίπτωση αυτή οι ευρωπαίοι ηγέτες θα επιβεβαιώσουν τους φόβους ότι είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Η αδράνεια και η αναποφασιστικότητα συνιστούν απειλή για το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Η σωτηρία όμως της χώρας δεν πρόκειται να προέλθει από τους εταίρους μας. Εμείς, οφείλουμε να αποδείξουμε ότι θέλουμε και μπορούμε να σωθούμε.

Η κρίσιμη ψηφοφορία για το πολυνομοσχέδιο ρίχνει, για μια ακόμη φορά, το βάρος της ευθύνης για τη σωτηρία της χώρας στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, δοκιμάζοντας τις αντοχές της.

ΑΠΟ ΤΟ 1985 ΠΡΟΒΛΕΠΟΤΑΝ Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ

Οι αναζητούντες εξιλαστήρια θύματα για την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, ως φαίνεται, είτε έχουν βαθύ ύπνο είτε δεν γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση είτε, τέλος, αλλού το πάνε…

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η ελληνική πορεία προς την πτώχευση όχι μόνον ήταν γνωστή και επαρκώς αιτιολογημένη με αλλεπάλληλα υπομνήματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και διεθνών οργανισμών προς τις ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά είχ επισημανθεί στον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου το 1985 από τα πιο επίσημα και έγκυρα χείλη: αυτά του τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Δημήτρη Χαλικιά.

ΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ Η ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αρκετοί αναγνώστες έθεσαν το ερώτημα αν ο φιλελευθερισμός είναι συμβατός με την ύπαρξη του ευρώ και την εγκατάλειψη του χρυσού κανόνα των σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που ίσχυαν στις αρχές του 20ου αιώνα. Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δεν είναι απλή, αλλά ούτε και μπορεί να είναι απόλυτη.


Πολλοί φιλελεύθεροι οικονομολόγοι, όπως για παράδειγμα ο Γάλλος νομπελίστας Μωρίς Αγιέ και ο σύμβουλος του στρατηγού Ντε Γκωλ την δεκαετία του 1960 Ζακ Ρυέφ, ήσαν σαφώς αντίθετοι με την κατάργηση του χρυσού κανόνα και αμφότεροι είχαν προβλέψει ότι η εξέλιξη αυτή θα προκαλούσε συνεχείς νομισματικές κρίσεις, με αρνητικές κοινωνικές επιπτώσεις. Ειδικά ο Ζακ Ρυέφ, το 1970 είχε ταχθεί ξεκάθαρα και κατά του ισχύοντος από το 1922 Gold Exchange Standard (Χρυσού Συναλλαγματικού Κανόνα), σύμφωνα με τον οποίον από το 1931 και μετά μόνον το δολλάριο ήταν μετατρέψιμο σε χρυσό. Κατά την άποψή του, η κατάσταση αυτή έδινε την ευκαιρία να παράγονται καινα αναπαράγονται πιστώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, με αποτέλεσμα να δημιουργείται υπερβάλλουσα ρευστότητα η οποία, με την σειρά της, οδηγούσε στην υπερεκτίμηση των μετοχικών αξιών, με τελικό στάδιο το κραχ του 1929.

ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Με τίτλο «Θα μάς αφήσουν να πτωχεύσουμε», η Εστία, στο κύριο άρθρο της την 13η Οκτωβρίου, επισημαίνει αλήθειες που επιχειρούμε να τις πάμε ακόμη πιο μακρυά. Ας δούμε, όμως, πρώτα τί έγραφε η εφημερίδα –η οποία αισίως διανύει το 118ο έτος της:

«Το μήνυμα που εκπέμπουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας είναι σαφές: Θα σάς βοηθήσουμε να σωθήτε, αρκεί να βοηθήσετε εσείς πρώτα τους εαυτούς σας. Εμείς εν τούτοις επί 1,5 ολόκληρο χρόνο αφ’ ότου υπεγράφη το Μνημόνιο κάνουμε τα πάντα για να μην βοηθήσουμε τους εαυτούς μας. Η πορεία την οποία ακολουθούμε είναι αυτοκαταστροφική. Το βλέπουν αυτό οι ξένοι και ετοιμάζονται να μάςς εγκαταλείψουν. Οι ενδείξεις και τα μηνύματα που συνηγορούν προς το ενδεχόμενο αυτό αυξάνονται διαρκώς.

Απομένει ένας μήνας

Μετά τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου δημιουργήθηκε η ελπίδα ότι η Ελλάδα είχε κερδίσει χρόνο για να βάλλει σε τάξη το σπίτι της. Τρεις μήνες αργότερα έχουν γίνει ελάχιστα. Γι αυτό άλλωστε η κυβέρνηση «τρέχει και δεν φθάνει» κάτω από την ψυχικά εξουθενωτική πίεση της τρόϊκα.

του Στέφανου Μάνου


Είναι αλήθεια ότι μέχρι πριν 4 μήνες διατηρούσα την αισιοδοξία ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να αλλάξει πορεία, να περιορίσει δραστικά τις κρατικές δαπάνες, ώστε το 2011 να τελειώσει με ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα. Το πρωτογενές πλεόνασμα θα ήταν το μήνυμα προς τις αγορές ότι αρχίσαμε να εκλογικευόμαστε. Ότι αρχίζουμε να ζούμε με όσα βγάζουμε. Το πλεόνασμα σε συνδυασμό με μερικές αποκρατικοποιήσεις και διαρθρωτικές αλλαγές (στην αγορά εργασίας και στα επαγγέλματα) θα άλλαζαν την ψυχολογία των αγορών και κυρίως τη δική μας. Θα διαφαινόταν διέξοδος. Στην ιστοσελίδα της ΔΡΑΣΗΣ http://www.drassi.gr/ θα βρείτε τις ανακοινώσεις της ΔΡΑΣΗΣ και άρθρα των συνεργατών της. Θα βρείτε επίσης ένα συγκλονιστικό ρολόϊ του Ελληνικού χρέους. Προειδοποιούμε, υποδεικνύουμε, προτείνουμε, σε ...κουφούς.