Προς την τελική του φάση ο διαγωνισμός Ecotrophelia από τον ΣΕΒΤ

Στις 12 Σεπτεμβρίου, οπότε και θα πραγματοποιηθεί η ανακοίνωση και η βράβευση της νικήτριας ομάδας, θα τερματιστεί η αγωνία των φοιτητικών ομάδων, που συμμετέχουν στον 1ο διαγωνισμό καινοτόμων προϊόντων διατροφής Ecotrophelia. Στο πλαίσιο του διαγωνισμού, που αποτελεί μια πρωτοποριακή πρωτοβουλία του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ), φοιτητές όλων των βαθμίδων κλήθηκαν να δουλέψουν σε ομάδες και να αναπτύξουν μέσα σε λίγους μόλις μήνες ένα καινοτομικό προϊόν διατροφής, που, εκτός από τη γεύση του, θα ξεχωρίζει και για το φιλικό προς το περιβάλλον χαρακτήρα του.

ΠΡΟΣΩΠΑ

*Μία πολύ σημαντική συμφωνία υπέγραψαν το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία με αντικείμενο την κατασκευή το λεγόμενου Ισλαμικού Αγωγού Φυσικού Αερίου, που στόχο έχει να εξάγει ποσότητες αερίου από ισλαμικές χώρες προς την Δύση. Η συμφωνία υπεγράφη στην ιρανική πόλη Assaloyeh στην επαρχία Μπουσίρ, ενώ ο σχεδιαζόμενος αγωγός θεωρείται ανταγωνιστικός στα πρότζεκτ τόσο του Nabucco όσο και του South Stream. Η πρώτη επίσημη αυτή συμφωνία για εξαγωγή και μεταφορά φυσικού αερίου μεταξύ Ιράν, Ιράκ και Συρίας υπεγράφη από τον Ιρακινό υπουργό Πετρελαίου Abdul Karim al-Luaibi, τον Σύριο υπουργό Πετρελαίου και Μεταλλευμάτων Sofian Allaw και τον προσωρινό Ιρανό υπουργό Πετρελαίου Mohammad Aliabadi. Η εξαγωγή φυσικού αερίου αναμένεται να πραγματοποιείται μέσω του Λιβάνου και της Μεσογείου προς την Ευρώπη με την μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου από εγκαταστάσεις υγροποίησης που θα κατασκευαστούν επί συριακού εδάφους. Η χρηματοδότηση αναμένεται να προέλθει από κοινοπραξία των τριών χωρών και ξένες εταιρείες, ενώ διεθνής σύμβουλος θα αναλάβει την εκπόνηση της σχετικής μελέτης.

ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

Από τον ιστότοπο «Επαγωγή» αναπαράγουμε το σημαντικό, κατά την εκτίμησή μας, άρθρο του κ. Παναγιώτη Δρακόπουλου, το οποίο περιέχει αλήθειες που κάποιοι αρνούνται πεισματικά να αποδεχθούν. Ακόμα χειρότερα, με την στάση και τις συμπεριφορές τους στην ουσία αναπαράγουν το παρελθόν –στην χειρότερη δε, πιθανότατα, εκδοχή του. Γι αυτό και στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

Μια παρέα συζητά για τον Αντώνη Σαμαρά

του Παν. Δρακόπουλου

Σε μια φιλική παρέα ετέθη το ερώτημα: Τί περιμέναμε από τον Αντώνη Σαμαρά, γιατί παλαίψαμε γι αυτόν και γιατί χειροκροτήσαμε την άνοδό του στην ηγεσία της ΝΔ;

Οι απαντήσεις μπορούν να συνοψιστούν: Περιμέναμε ότι θα έκοβε κάθε σχέση με τις κομματικές πρακτικές που αφάνισαν τον τόπο. Περιμέναμε ότι θα έφερνε έναν άλλο, έναν υψηλού επιπέδου πολιτικό πολιτισμό. Ότι θα καταργούσε την αντιπολίτευση ως όχημα προς την απόκτηση πολιτικής κυριαρχίας και ότι θα έφερνε στη θέση της ένα σαφές όραμα για την νέα Ελλάδα. Από αυτό το όραμα, από αυτό τον μεγάλο στόχο, θα προέκυπτε ο πολιτικός αγώνας και ο πολιτικός λόγος. Ακόμη και ο εκπρόσωπος τύπου περιμέναμε ότι δεν θα είναι μια τενεκεδένια ντουντούκα του αρχηγού, αλλά ένας σοβαρός συνομιλητής, ένας άνθρωπος που συμμερίζεται το όραμα και έχει την ικανότητα να το μεταδίδει. Οι διαφωνίες, οι συμφωνίες, οι παρεμβάσεις, όπως και το είδος των παρεμβάσεων, θα είχαν μία και μόνη προϋπόθεση: την υλοποίηση του οράματος. Αυτό θα όριζε τις πολιτικές στη διεθνή θέση της χώρας, τις ριζικές ανατροπές που απαιτούνται στην οργάνωση του κράτους, στην παιδεία και τον πολιτισμό, στην εργασιακή και επιχειρησιακή μας κουλτούρα, στην εφαρμογή του κράτους δικαίου, στην εισαγωγή λαθρομεταναστών.

Οι απόψεις του Ελληνικού Ινστιτούτου Μάνατζμεντ Ανθρώπινου Δυναμικού της ΕΕΔΕ για την Έκτακτη Εισφορά

Η Διοικούσα Επιτροπή του Ελληνικού Ινστιτούτου Μάνατζμεντ Ανθρώπινου Δυναμικού της ΕΕΔΕ εκφράζει την αντίθεσή της στην επιβολή της έκτακτης εισφοράς στη φορολόγηση των μισθωτών, θεωρώντας την άδικη, δεδομένου ότι η εισφορά αυτή δεν αντιμετωπίζει τη φοροδιαφυγή και επιβάλλεται στα ΔΗΛΩΘΕΝΤΑ και ήδη φορολογηθέντα εισοδήματα. Είναι γνωστό πως οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι, κατά τεκμήριο, οι μόνοι που δηλώνουν τα πραγματικά τους εισοδήματα στα οποία και παρακρατείται άμεσα ο φόρος σε αντίθεση με την πλειοψηφία των επιτηδευματιών και ελεύθερων επαγγελματιών, που σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία δηλώνουν εμφανώς χαμηλότερα εισοδήματα από αυτά που δικαιολογεί η οικονομική τους επιφάνεια.

ΜΗΠΩΣ ΑΡΧΙΣΕ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ;

Η δημοσιονομική κρίση που πλήττει την Ευρώπη είναι πιθανότατα το σημάδι μιας βαθύτερης διαδικασίας παρακμής της γηραιάς ηπείρου, με απρόβλεπτες συνέπειες

του Νταν Σταϊνμποκ *

Η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει μιαν απλή κρίση δημοσίων χρεών. Όλα δείχνουν ότι βρίσκεται σε φάση «δομικής παρακμής», φαινόμενο που δεν είναι απαραιτήτως αναστρέψιμο. Όλοι οι παράγοντες της ανάπτυξης –η δημογραφία, τα κεφαλαιακά αποθέματα, η τεχνολογική πρόοδος– σημειώνουν κάμψη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), η οποία παρουσιάζει επίσης πτωτική παραγωγικότητα και σημαντικές για το μέλλον της πολιτιστικές ακαμψίες. Η το πάλαι ποτε οικουμενική ευρωπαϊκή κουλτούρα υποχωρεί και αυτή, και η υποχώρηση θα εντείνεται όσο θα αυξάνεται ο πληθυσμός του πλανήτη μας.

Η απουσία του κράτους θα πρέπει να χαρακτηρίζει το νέο Μοντέλο Ανάπτυξης

Του Γεωργίου Ι. Αναστασόπουλου*

Καταντάει ρουτίνα η μόνιμη επωδός περί Ανάπτυξης που συνοδεύει το «κάθε» κυβερνητικό πακέτο λιτότητας εδώ και δεκαετίες. Είναι ιδιαίτερα ενοχλητική μάλιστα αυτή η αναφορά διότι ποτέ δεν συγκεκριμενοποιείται αλλά παραμένει να αιωρείται σε επίπεδο ευχής, προσλαμβάνοντας με τον καιρό μια έντονα μεταφυσική αύρα! Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Γιατί η «Ανάπτυξη» δεν μπορεί να λάβει συγκεκριμένη χροιά; Ας μην μασάμε τα λόγια μας. Οι διαχειριστές της εξουσίας αδυνατούν να προσδιορίσουν μέχρι σήμερα ένα σαφές αναπτυξιακό μοντέλο για τον απλούστατο λόγο ότι ουδέποτε επεξεργάσθηκαν, ουδέποτε σχεδίασαν και ουδέποτε πίστεψαν σε κάτι αντίστοιχο. Κυρίαρχο, αν μη, μοναδικό μέλημα όλων των κομμάτων εξουσίας μέχρι σήμερα (δηλαδή των εξής δύο: ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) ήταν η κατάληψη της εξουσίας, με απλοϊκά λαϊκιστικά τσιτάτα και κατάλογο ευχολογίων που υπό την τεκμηριωμένη τους μορφή ονόμαζαν «πρόγραμμα», χωρίς καμία ουσιαστική προετοιμασία και επεξεργασία μέτρων, πολιτικών και δράσεων. Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη η πλήρης αποτυχία μιας σειράς αναπτυξιακών δράσεων, που αποφασίσθηκαν στο «ποδάρι» και ουσιαστικά στηρίχθηκαν σε μια Κεϋνσιανής έμπνευσης και λογικής φιλοσοφία, σε αυτήν δηλαδή της επίτευξης της Ανάπτυξης είτε μέσω ενός πλουσιοπάροχου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, είτε μέσω ενός αλόγιστου σχεδίου επιδοτήσεων ιδιωτικών επιχειρήσεων του τύπου «μοιράζω πεντοχίλιαρα, ελάτε κόσμε να πάρετε», κατασπαταλώντας κονδύλια προερχόμενα από τα κοινοτικά προγράμματα!

ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΓΟΡΑΣΕ ΩΦΕΛΙΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ;

Στις Βρυξέλλες την 21η Ιουλίου η κυβέρνηση αγόρασε –ως συνήθως, τους 20 τελευταίους μήνες– πολύτιμο πολιτικό χρόνο. Απομένει να δούμε αν θα χρησιμοποιήσει αυτό το πολιτικό κεφάλαιο για να πάει σε εκλογές…;

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Από το βράδυ της Πέμπτης 21ης Ιουλίου, ο πρωθυπουργός κ.Γιώργος Α. Παπανδρέου έδωσε πραγματικό ρεσιτάλ ανακοινώσεων και συνεντεύξεων, στη διάρκεια των οποίων επανελάμβανε τα ίδια πράγματα. Αποκρύπτοντας, όμως, αν όχι συσκοτίζοντας, τις πιο κρίσιμες πλευρές της ευρωπαϊκής παρεμβάσεως για την αποφυγή της επισήμου χρεοκοπίας της χώρας. Επίσης, ο κ.Γ.Α.Παπανδρέου, προφανώς σκοπίμως, αποσιώπησε και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) βοηθά την χώρα μας να αντιμετωπίσει τη διαρθρωτική κρίση του δημοσίου χρέους της.

Οι απόψεις του Ελληνικού Ινστιτούτου Μάνατζμεντ Ανθρώπινου Δυναμικού της ΕΕΔΕ για τα εργασιακά και ασφαλιστικά θέματα

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Μάνατζμεντ Ανθρώπινου Δυναμικού της ΕΕΔΕ, διαπιστώνοντας πως οι επιπτώσεις στις εργασιακές συνθήκες, εν μέσω παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, είναι δραματικές, και πιστό στο Όραμα και την αποστολή του απευθύνει μηνύματα και προτάσεις, στους νομοθέτες, τους πολιτειακούς εκπροσώπους, τους κοινωνικούς φορείς και τα συλλογικά όργανα, ώστε να τα λάβουν υπόψη τους, προκειμένου να διαμορφωθεί ένα εργασιακό και ασφαλιστικό περιβάλλον που να ατενίζει το μέλλον αλλά ταυτόχρονα να είναι εφαρμόσιμο και να εμπνέει εμπιστοσύνη και δικαιοσύνη στις σημερινές αλλά και τις μελλοντικές γενιές των εργαζομένων και των επιχειρήσεων, που συμβάλουν στην ανάπτυξη και ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα στη χώρα μας.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ενώ η ελεύθερη οικονομία αναγνωρίζεται πλέον ως το μοναδικό οικονομικό σύστημα το οποίο μπορεί να παράγει πλούτο, όλο και πληθαίνουν οι εχθροί του συστήματος αυτού, ενώ οι φίλοι του σιωπούν. Το φαινόμενο αυτό είναι όντως παράξενο και γι αυτό αξίζει τον κόπο να το προσεγγίσει κανείς από τις διάφορες οπτικές γωνίες του.

Ευθύς εξ΄ αρχής, θα πρέπει να πούμε ότι η ελεύθερη οικονομία είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη φύση. Αυτό προκύπτει από αναρίθμητες έρευνες και μελέτες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν για να εμβαθύνουν στην ανθρώπινη οικονομική συμπεριφορά. Όπως υποστηρίζει ο Αμερικανός οικονομολόγος και φιλόσοφος, Άλμπερτ Χίρσμαν, ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα παραγωγής, το οποίο, σε αντίθεση με οποιοδήποτε άλλο γνωστό ανθρώπινο σύστημα, μπορεί και μετατρέπει τον παραγόμενο πλούτο σε κεφάλαιο το οποίο αναπαράγεται, επανεπενδύεται, αποθησαυρίζεται, ακόμη και μετατρέπεται σε γνώση –τεχνική, τεχνολογική, επιστημονική. «Πρόκειται για κεφάλαιο το οποίο παράγεται από την οικονομία και το οποίο προστίθεται στο γενετικό και πνευματικό κεφάλαιο που ο άνθρωπος σχημάτισε στην διάρκεια δισεκατομμυρίων ίσως ετών», λέει ο Αλ. Χίρσμαν.

Ο ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΩΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ενώ πολύς λόγος γίνεται εσχάτως στη χώρα μας για την επιχειρηματικότητα, ίσως θα ήταν σκόπιμο να προσεγγίσει κανείς το θέμα και από την φιλοσοφική, κατά κάποιον τρόπο, πλευρά του.

Είναι αποδεδειγμένο ότι η θεμελιακή διαφορά του ανθρώπου από το ζώο έγκειται στην ιδιότητα που έχει κάθε ανθρώπινο ον να λογίζεται. Επίσης, όπως αναγνωρίζουν πολλοί κορυφαίοι μελετητές της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ο λογισμός είναι μία τεράστια και πολύπλοκη διαδικασία εξακριβώσεως και ενσωματώσεως γνώσεων από τον ανθρώπινο νου, την οποία, όπως μας διδάσκει η ιστορία, μόνον το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να φέρει εις πέρας. Αν δεχθούμε, λοιπόν, αυτή την αλήθεια –η οποία, μέχρι στιγμής, δεν έχει αμφισβητηθεί με σοβαρά ανθρωπολογικά επιχειρήματα– μπορούμε να διατυπώσουμε την άποψη ότι ο άνθρωπος σκέπτεται ατομικά.