Πόσο αμερόληπτες είναι οι προβλέψεις των οικονομολόγων;

του Πασχου Mανδραβελη (Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Οταν τον Οκτώβριο του 1929 ο διάσημος οικονομολόγος Ιρβινγκ Φίσερ προφήτευε ότι «οι μετοχές έχουν φτάσει σε ένα μόνιμα υψηλό επίπεδο» ξέρουμε ότι το πίστευε. Λίγες μέρες μετά έγινε το κραχ της Γουολ Στριτ και έχασε σχεδόν όλη την περιουσία του. Τώρα που ο Νουριέλ Ρουμπινί προφητεύει την καταστροφή της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Γαλλίας και μερικών ακόμη χωρών κανείς δεν ξέρει αν αυτά που λέει τα πιστεύει. Μπορεί οι προφητείες του να γίνονται για να βοηθήσουν τα χαρτοφυλάκια των πελατών της εταιρείας Rubini Global Economics. Για να είμαστε ακριβείς, δεν ξέρουμε καν ποιοι είναι οι πελάτες του καθηγητή στο NYU Νουριέλ Ρουμπινί.

Άσυλο α λα ελληνικά

Tης Mαριεττας Γιαννακου*

Στη δεκαετία του ’60 σε διάφορες χώρες, ΗΠΑ, Γαλλία, παρατηρήθηκαν ταραχές μέσα στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Οι πρωτοστατήσαντες στις ταραχές αυτές ήσαν διάφοροι γενικώς και αορίστως αριστεροί, οι περισσότεροι εκ των οποίων σήμερα βρίσκονται στην πρωτοπορία της ενοποίησης της Ευρώπης. Τι συνέβη αλήθεια; Πώς από τα συστήματα αυτοδιαχείρισης και το πεζοδρόμιο, πρόσωπα όπως ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, βρέθηκαν εκεί; Γιατί οι δικοί μας «εγχώριοι επαναστάτες» έχουν καθηλωθεί σε άλλες εποχές, σε συμπεριφορές και δράσεις που γελοιοποιούν τη χώρα και το κράτος;

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Τα γεγονότα στην Αίγυπτο είναι πολύ πιο σοβαρά από τα αντίστοιχα στην Τυνησία και θα έχουν τεράστιες περιφερειακές επιπτώσεις. Η ενδεχόμενη πτώση του αυταρχικού καθεστώτος του Χόσνι Μουμπάρακ θα είναι επικίνδυνη τόσο για την ασφάλεια του Ισραήλ όσο και για την αμερικανική πολιτική στην Μέση Ανατολή.

Υπό αυτές τις συνθήκες, προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα, οι ΗΠΑ επιδιώκουν την αποχώρηση του επί 30 χρόνια Αιγύπτιου ηγέτη στην εξουσία, ευνοούν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις στην χώρα, αλλά θέλουν να κρατήσουν τον στρατό υπό έλεγχο. Από την άποψη αυτή, τόσο ο αντιπρόεδρος Ομάρ Σουλεϊμάν όσο και ο πρωθυπουργός Αχμέτ Σαφίκ είναι πρόσωπα εμπιστοσύνης για τις ΗΠΑ, με δεδομένη την δράση τους στις αιγυπτιακές μυστικές υπηρεσίες ο πρώτος και ως επικεφαλής της αιγυπτιακής αεροπορίας ο δεύτερος.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Όταν η παιδεία σε μία χώρα παραπαίει, όλα τα άλλα έπονται. Το συμπέρασμα δεν είναι δικό μας, ανήκει στον Γάλλο καθηγητή Κλωντ Αλλέγκρ, σοσιαλιστή πρώην υπουργό Παιδείας στην χώρα του και συγγραφέα, μεταξύ άλλων, ενός βιβλίου με τίτλο Φαιά Ουσία, το οποίο αρκετοί θα έπρεπε να διαβάσουν στην χώρα μας.

Γ. ΜΑΡΙΝΟΣ: ΧΩΡΙΣ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΝΚΣ

«Τα ελληνικά τανκς εδώ και 15 χρόνια βρίσκονται χωρίς πυρομαχικά. Πρόκειται για εθνικό έγκλημα, για το οποίο την ευθύνη φέρουν διαχρονικά οι πολιτικές παρατάξεις που άσκησαν την εξουσία. Τα τανκς μας είναι καλά μόνον για παρελάσεις και οι οβίδες τους είναι πενιχρού αποτελέσματος».


Αυτά, μεταξύ άλλων, δήλωσε στον δημοσιογράφο Αθανάσιο Χ. Παπανδρόπουλο ο κ. Γιάννης Μαρίνος, πρώην διευθυντής του Οικονομικού Ταχυδρόμου, αρθρογράφος στο Βήμα της Κυριακής και πρώην ευρωβουλευτής. Η δήλωση αυτή έγινε στο πλαίσιο της εκπομπής της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), η οποία, με τίτλο «Οι δρόμοι της ανάπτυξης» προβάλλεται στο Κανάλι 10 σε συνεργασία με τον οικονομικό τηλεοπτικό σταθμό Sbc.

ΠΑΝΑΓΗΣ ΚΑΡΕΛΛΑΣ: ΤΟ ΠΑΡΑΕΜΠΟΡΙΟ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ

Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου της Αθήνας επισημαίνει τις τεράστιες ζημιές που προκαλούνται στην εμπορική δραστηριότητα από τις πορείες, τις απεργίες και το παραεμπόριο


του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

«Η κρίση, οι πορείες, οι απεργίες, έχουν καθηλώσει το εμπόριο, με αποτέλεσμα να χαθούν 200.000 θέσεις εργασίας». Αυτά υποστηρίζει σε συνομιλία που είχαμε μαζί του ο προέδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών (ΕΣΑ) κ. Παναγής Καρέλλας και προσθέτει ότι «το παραεμπόριο σκοτώνει και αυτό με την σειρά του το επίσημο εμπόριο».

ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΥΝΗΣΙΑ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Την καλύτερη, ίσως, ερμηνεία για τα γεγονότα στην Τυνησία και την εξέλιξή τους έδωσε ο Λίβυος πρόεδρος-δικτάτωρ Μουαμάρ Καντάφι. Αρκετά τρομοκρατημένος, δήλωσε ότι οι λαϊκές αντιδράσεις κατά του καθεστώτος Ζινε ελ-Αμπεντίν Μπεν Αλί υπήρξαν υπερβολικές. Είναι έτσι; Καθόλου, όπως θα δούμε πιο κάτω.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Η παγκόσμια φτώχεια μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνον από πρωτοπόρους, δημιουργικούς και κοινωνικά ευαίσθητους επιχειρηματίες

του Εντ Γκλίζερ *

Το γεγονός ότι δημιουργικοί και με κοινωνική ευθύνη επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα ηγούνται της αλλαγής απέναντι στην παγκόσμια φτώχεια, είναι το αποτέλεσμα δύο μεγάλων αποτυχιών. Μία από αυτές είναι η φύση του απόλυτου φιλελευθερισμού στο επίπεδο της οικονομίας. Ενώ έχει κάνει πολλά θαύματα, δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα προσανατολισμένος στην διόρθρωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Οι ιδιωτικές εταιρείες συνήθως έχουν περισσότερα κίνητρα για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των πλουσίων, παρά των φτωχών. Η αγορά εργασίας ανταμείβει όσους έχουν προσόντα, όχι τους αναλφάβητους. Ίσως, μακροπρόθεσμα, μία ελεύθερη ιδιωτική εκπαίδευση να καταφέρει να διαμοιράσει το ανθρώπινο κεφάλαιο παγκοσμίως, αλλά σίγουρα πρέπει να περάσουν αιώνες πριν καταφέρουν τα παιδιά της Αφρικής να λάβουν την ίδια μόρφωση με εκείνα της Σουηδίας.

ΤΟ ΜΑΝΑΤΖΜΕΝΤ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Δυστυχώς, είναι γεγονός ότι στις περισσότερες εταιρείες υπάρχουν πολλά πρόσωπα που «επιζούν των αλλαγών», άτομα που έμαθαν να επιβιώνουν μέσα από τα προγράμματα των αλλαγών χωρίς στην πραγματικότητα να αλλάζουν. Ωστόσο, για να επέλθει κάποια αλλαγή στον οργανισμό, κάθε πρόσωπο πρέπει να σκεφτεί, να νοιώσει ή να κάνει κάτι διαφορετικό. Όμως, για τα περισσότερα στελέχη, αυτή η κουραστική διαδικασία δεν μοιάζει με κανένα άλλο έργο μάνατζμεντ που έχουν κληθεί να φέρουν εις πέρας

της Jeanie Dianiel Duck*

Σε περιόδους ταχύτατων αλλαγών και εις βάθος μετασχηματισμών, με αρνητικές ή θετικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, η αλλαγή αποτελεί απαίτηση. Απαίτηση με ευρύτερο χαρακτήρα, που σημαίνει ότι αφορά ολόκληρη μία κοινωνία. Συμβαίνει, όμως, ακόμα και σε πολιτικό επίπεδο, η αλλαγή να έχει έντονα προσωπικό χαρακτήρα.

Πώς θα αποκατασταθεί η ηρεμία στην ΕΕ

του Φελίπε Γκονζάλες*

Τρία χρόνια μετά το ξέσπασμα της σοβαρότερης οικονομικής κρίσης από το 1929, κι ένα χρόνο μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λισαβόνας που υποτίθεται πως θα σταθεροποιούσε την Ευρώπη, η οικονομική αναταραχή εξακολουθεί να σαρώνει την ήπειρο. Το «ευρωπαϊκό συμβούλιο», η «επιτροπή» ή η «κεντρική τράπεζα» μοιάζουν ανίκανοι να την σταματήσουν. Τα μεμονωμένα κράτη-μέλη είναι ανήμποροι εύκολοι στόχοι για τους κερδοσκόπους, που προς το παρόν εξακολουθούν να εκλαμβάνουν τα δειλά μέτρα που λαμβάνονται ως «πράσινο φως» για τη συνέχιση των επιθέσεών τους.