του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ο κ. πρωθυπουργός έχει κάθε δικαίωμα να υιοθετεί θέσεις και απόψεις οικονομικών συμβούλων του, όπως ο Αμερικανός σοσιαλδημοκράτης νομπελίστας οικονομολόγος κ. Τζότζεφ Στίγκλιτς –ο οποίος, με τον ομοϊδεάτη νομπελίστα συνάδελφό του κ. Πωλ Κρούγκμαν είναι οι θεωρητικοί των «φόρων αλληλεγγύης». Πλην όμως, οι δύο διαπρεπείς οικονομολόγοι στην θεωρητική τους προσέγγιση δίνουν ένα εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο στην φορολογία από αυτό που ισχύει στην Ελλάδα.
Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010
Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΥΖΑΝΤΙΣΜΟΥ
του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Γαλλία, αρχές του 1953. Η τότε κυβέρνηση αντιμετωπίζει σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα και αποφασίζει να φορολογήσει τις μικρές εμπορικές επιχειρήσεις και κάποιες γεωργικές εκμεταλλεύσεις που έχουν σχεδόν μηδενική συμμετοχή στα φορολογικά έσοδα της χώρας.
Καταλαμβάνοντας εξ απίνης την κυβέρνηση, ο ισχυρός άνδρας του ΚΚ Γαλλίας εκείνη την εποχή, Μωρίς Τορέζ, ξεχνά για λίγο την εργατική τάξη και τάσσεται στο πλευρό των μικρεμπόρων, αυτοαπασχολούμενων, μικροκτηματιών και γενικά όλων των ανεξάρτητων «μικρών» της Γαλλίας. «Αυτή η τάξη των βιοπαλαιστών υποφέρει από την κρατική αναλγησία, κινδυνεύει απο τα μεγάλα μονοπώλια και υφίσταται τον εξοντωτικό ανταγωνισμό του αδίστακτου γαλλικού κεφαλαίου…» (σ.σ. Κάθε ομοιότητα με πρόσφατες δηλώσεις της κ. Αλέκας Παπαρήγα ειναι συμπτωματική!).
Γαλλία, αρχές του 1953. Η τότε κυβέρνηση αντιμετωπίζει σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα και αποφασίζει να φορολογήσει τις μικρές εμπορικές επιχειρήσεις και κάποιες γεωργικές εκμεταλλεύσεις που έχουν σχεδόν μηδενική συμμετοχή στα φορολογικά έσοδα της χώρας.
Καταλαμβάνοντας εξ απίνης την κυβέρνηση, ο ισχυρός άνδρας του ΚΚ Γαλλίας εκείνη την εποχή, Μωρίς Τορέζ, ξεχνά για λίγο την εργατική τάξη και τάσσεται στο πλευρό των μικρεμπόρων, αυτοαπασχολούμενων, μικροκτηματιών και γενικά όλων των ανεξάρτητων «μικρών» της Γαλλίας. «Αυτή η τάξη των βιοπαλαιστών υποφέρει από την κρατική αναλγησία, κινδυνεύει απο τα μεγάλα μονοπώλια και υφίσταται τον εξοντωτικό ανταγωνισμό του αδίστακτου γαλλικού κεφαλαίου…» (σ.σ. Κάθε ομοιότητα με πρόσφατες δηλώσεις της κ. Αλέκας Παπαρήγα ειναι συμπτωματική!).
Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΑΛΙ
του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Μέσα σε δεκαπέντε λεπτά, μία υποδειγματική εκπομπή το γαλλικό τηλεοπτικό κανάλι FR2 με τίτλο «Ειδικοί Απεσταλμένοι» αποτύπωσε την θλιβερή ελληνική πραγματικότητα, η οποία μόνον θλίψη, ειρωνεία και απομυθοποίηση προσφέρει. Γι αυτό και οι συνάδελφοι που την παρακολούθησαν περιορίστηκαν σε ένα λακωνικό σχόλιο: «Δεν είναι δυνατόν».
Μέσα σε δεκαπέντε λεπτά, μία υποδειγματική εκπομπή το γαλλικό τηλεοπτικό κανάλι FR2 με τίτλο «Ειδικοί Απεσταλμένοι» αποτύπωσε την θλιβερή ελληνική πραγματικότητα, η οποία μόνον θλίψη, ειρωνεία και απομυθοποίηση προσφέρει. Γι αυτό και οι συνάδελφοι που την παρακολούθησαν περιορίστηκαν σε ένα λακωνικό σχόλιο: «Δεν είναι δυνατόν».
Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010
Τύπος και προστατευτισμός
του Δημήτρη Καμάρα (Statesmen.gr)Τα τελευταία χρόνια πολλά έχουν γραφεί για τα προβλήματα των εφημερίδων, καθώς και την αρνητική επίδραση που αυτά προκαλούν στις κυκλοφορίες, ιδιαίτερα στην αγορά των καθημερινών τίτλων. Οι περισσότεροι επαγγελματίες του χώρου της δημοσιογραφίας προτάσσουν ως κύρια αιτία τη ‘βίαιη’ άφιξη της ιδιωτικής τηλεόρασης, η οποία, αν και συνοδεύτηκε από πρώιμη πτώση της ποιότητας του προβαλλόμενου τηλεοπτικού υλικού, απήλαυσε την ολιγωρία του Τύπου να αξιοποιήσει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που του παρέχει η δυνατότητα ανάλυσης και διερεύνησης της επικαιρότητας. Αρκετά αργότερα, άλλοι είδαν στο διαδίκτυο, το μέσο-δολοφόνο για τις παραδοσιακές, χάρτινες εφημερίδες. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι η αυξημένη προσκόλληση των ελληνικών εφημερίδων στα πολιτικά κόμματα και η τακτική εμπλοκή τους στα προσωπικά πολιτικά ‘παιχνίδια’ και τις κομματικές σκοπιμότητες είχαν ως συνέπεια ο Τύπος να ακολουθήσει την πολιτική στην πτώση της αξιοπιστίας, αλλά και αποτελεσματικότητας.
Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ…
του Αθαν. Χ. ΠαπανδρόπουλουΟ πρωθυπουργός κ. Γ.Α.Παπανδρέου φαίνεται να ακολουθεί την στρατηγική του Παναθηναϊκού, φέρνοντας κοντά του σημαντικούς Γάλλους οικονομολόγους και λομπύστες. Έτσι, σύμβουλος του κυρίου πρωθυπουργού θα αναλάβει ο κ. Ζακ Ατταλί, ιδιαίτερα γνωστός Γάλλος οικονομολόγος, μουσικός, συγγραφέας, τραπεζίτης, σύμβουλος κυβερνήσεων στην Αφρική και πρώην μυστικοσύμβουλος του αποβιώσαντος Γάλλου σοσιαλιστή προέδρου Φρανσουά Μιττεράν.
Με 50 βιβλία στο ενεργητικό του, ο κ. Ζακ Ατταλί, 67 ετών σήμερα, διευθύνει την εταιρεία PlanNet η οποία δραστηριοποιείται στην χορήγηση μικροπιστώσεων στην Αφρική. Συνεργάτης του Γάλλου προέδρου κ. Νικολά Σαρκοζύ, ο κ. Ζ.Ατταλί είναι επίσης πρόεδρος της Επιτροπής για την Ανάπτυξη της Γαλλίας, στην οποία συμμετέχουν 72 διαπρεπείς Γάλλοι οικονομολόγοι, επιχειρηματίες, διανοούμενοι, πανεπιστημιακοί και φιλόσοφοι.
ΠΡΟΣΩΠΑ 24/9/2010
*Πολιτικοί και «αγωνιστές»
Ο εκλεκτός συνάδελφος Στέφανος Κασιμάτης έγραψε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα στην Καθημερινή της 22ας Σεπτεμβρίου, με τα οποία συμφωνούμε και επαυξάνουμε:
«Ο «πολίτης» στον οποίο απευθύνονται όσοι δαιμονοποιούν το Μνημόνιο δεν χρειάζεται να απασχολεί το μυαλουδάκι του με ερωτήματα όπως τα εξής: Αν δεν βρούμε δανεικά, πώς θα πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις; Αν δεν μειώσουμε τα ελλείμματα, πού θα βρούμε δανειστές; Μήπως τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει το Μνημόνιο (π.χ. η εφαρμογή των κοινοτικών κανονισμών στις προμήθειες του Δημοσίου) θα έπρεπε να τις είχαμε εφαρμόσει μόνοι μας; Είναι λογικό να αναγνωρίζουμε κεκτημένα δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις ή μήπως αυτό, σε συνδυασμό με την διόγκωση του Δημοσίου, οδηγεί εν τέλει στην κοινωνική αδικία;
Ο εκλεκτός συνάδελφος Στέφανος Κασιμάτης έγραψε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα στην Καθημερινή της 22ας Σεπτεμβρίου, με τα οποία συμφωνούμε και επαυξάνουμε:
«Ο «πολίτης» στον οποίο απευθύνονται όσοι δαιμονοποιούν το Μνημόνιο δεν χρειάζεται να απασχολεί το μυαλουδάκι του με ερωτήματα όπως τα εξής: Αν δεν βρούμε δανεικά, πώς θα πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις; Αν δεν μειώσουμε τα ελλείμματα, πού θα βρούμε δανειστές; Μήπως τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει το Μνημόνιο (π.χ. η εφαρμογή των κοινοτικών κανονισμών στις προμήθειες του Δημοσίου) θα έπρεπε να τις είχαμε εφαρμόσει μόνοι μας; Είναι λογικό να αναγνωρίζουμε κεκτημένα δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις ή μήπως αυτό, σε συνδυασμό με την διόγκωση του Δημοσίου, οδηγεί εν τέλει στην κοινωνική αδικία;
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕΝΕΣ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για τις αποκαλούμενες εισπρακτικές εταιρείες, οι οποίες όμως δεν έχουν κανένα δικαίωμα αλλά ούτε και μπορούν να εισπράττουν χρήματα για λογαριασμό των πελατών τους. Κύριοι δε πελάτες των εταιρειών αυτών –που επισήμως φέρουν τον τίτλο «Εταιρείες Ενημέρωσης Οφειλετών» (ΕΕΟ)– είναι οι τράπεζες. Οι ΕΕΟ υπάγονται σε ειδική νομοθεσία και έχουν καταγραφεί σε ένα επίσημο Μητρώο το οποίο ουσιαστικά άρχισε να λειτουργεί το καλοκαίρι του 2010. Έτσι, δεν μπορεί ακόμη να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητά του, κυρίως από πλευράς λειτουργίας των εγγεγραμμένων εταιρειών.
Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
Γιατί η Δημοκρατία σιχαίνεται τις διαγραφές
Του Μπαμπη Παπαδημητριου (Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Αν κάποιος εφαρμόσει το πολιτικό πρότυπο Σαμαρά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τότε, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ο συνασπισμός των κεντροδεξιών στην Ευρωπαϊκή Ενωση, θα όφειλε να διαγράψει τη Νέα Δημοκρατία. Η παραδοξότητα θα μπορούσε να φτάσει στα άκρα, αφού, μετά την «εδώ» διαγραφή του, ο Ελληνας ευρωβουλευτής Θόδωρος Σκυλακάκης θα παρέμενε καλοδεχούμενος σε αυτόν τον πλειοψηφικό σχηματισμό.
Είναι αλήθεια πως η ταύτιση της ελληνικής Δεξιάς με την κομμουνιστική υστερία σε οτιδήποτε μπορεί να εμφανίζεται ωφέλιμο για τη χώρα μας, προκαλεί. Η ανερμάτιστη αυτή επιλογή, συνδέεται με βραχύβιους και μυωπικούς υπολογισμούς, οι οποίοι, υποστηρίζονται από τη συστηματική εκτροπή των κομμάτων εξουσίας (και, δυστυχώς, όχι μόνον), από τον δημοκρατικό κανόνα της ελεύθερης γνώμης και της σύνθεσης μεταξύ διαφορετικών απόψεων.
Αν κάποιος εφαρμόσει το πολιτικό πρότυπο Σαμαρά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τότε, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ο συνασπισμός των κεντροδεξιών στην Ευρωπαϊκή Ενωση, θα όφειλε να διαγράψει τη Νέα Δημοκρατία. Η παραδοξότητα θα μπορούσε να φτάσει στα άκρα, αφού, μετά την «εδώ» διαγραφή του, ο Ελληνας ευρωβουλευτής Θόδωρος Σκυλακάκης θα παρέμενε καλοδεχούμενος σε αυτόν τον πλειοψηφικό σχηματισμό.
Είναι αλήθεια πως η ταύτιση της ελληνικής Δεξιάς με την κομμουνιστική υστερία σε οτιδήποτε μπορεί να εμφανίζεται ωφέλιμο για τη χώρα μας, προκαλεί. Η ανερμάτιστη αυτή επιλογή, συνδέεται με βραχύβιους και μυωπικούς υπολογισμούς, οι οποίοι, υποστηρίζονται από τη συστηματική εκτροπή των κομμάτων εξουσίας (και, δυστυχώς, όχι μόνον), από τον δημοκρατικό κανόνα της ελεύθερης γνώμης και της σύνθεσης μεταξύ διαφορετικών απόψεων.
ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ ΚΑΙ…
Η απάντηση είναι απλή. Για να σώσουν ένα άθλιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα από την γρήγορη και πλήρη κατάρρευσή του. Κυρίως δε για να σωθεί το σύστημα χωρίς να υποχρεωθεί να προχωρήσει στις βαθειές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται και οι οποίες συνίστανται πρωτίστως στο γκρέμισμα της ελληνικής μεταπολεμικής φαυλοκρατίας.
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Mentoring in HR
Το Ινστιτούτο Μάνατζμεντ Ανθρώπινου Δυναμικού (ΙΜΑΔ) της Ελληνικής Εταιρίας Διοικήσεως Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), προσκαλεί στελέχη που ασχολούνται επαγγελματικά με τη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού σε συνάντηση με έμπειρα στελέχη του χώρου για να ανταλλάξουν απόψεις, ιδέες ,γνώσεις αλλά και εμπειρίες δημιουργώντας ένα πλαίσιο συνεργασίας και αλληλοστήριξης. Ο Θεσμός «Mentoring in HR» φιλοδοξεί να αποτελέσει επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα του ΙΜΑΔ, και θα πραγματοποιείται την πρώτη εβδομάδα κάθε δεύτερου μήνα. Πιο συγκεκριμένα: η πρώτη εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010 και ώρα 18.30 (κτίριο ΕΕΔΕ), η δεύτερη εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Δεκέμβριο και η τρίτη το Φεβρουάριο του 2011.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)