Το φαινόμενο Ερντογάν

Tου Aθανασιου Eλλις

Την περασμένη Κυριακή, ο Ταγίπ Ερντογάν πέτυχε άλλη μια σαρωτική νίκη στις κάλπες. Ο,τι και αν πιστεύει κανείς για τον Τούρκο πρωθυπουργό, δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσει μια μοναδική πορεία, την οποία θα ζήλευαν πολλοί ηγέτες στον κόσμο. Πόσοι εκλεγμένοι πρωθυπουργοί και πρόεδροι έχουν καταφέρει να επιβληθούν σ' ένα κατεστημένο που τους πολεμά λυσσαλέα και περιλαμβάνει όχι μόνο επιχειρηματίες και δικαστές, αλλά και τον στρατό, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σε μια χώρα που έχει επανειλημμένα βιώσει πραξικοπήματα;

Ο άνθρωπος που το 1999 φυλακίσθηκε για τις ισλαμικές του εξάρσεις και την απειλή ανατροπής της κεμαλικής «ομαλότητας», κατάφερε το 2002 να κερδίσει τις εκλογές, αν και δεν είχε το δικαίωμα ο ίδιος να εκλεγεί βουλευτής, κάτι που κατάφερε πέντε μήνες αργότερα. Το 2007 συγκρούσθηκε ευθέως με τους στρατηγούς και όχι μόνο βγήκε νικητής, αλλά στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που ακολούθησαν το ποσοστό του εκτινάχθηκε από 35% σε 47%.

INVESTORS IN PEOPLE

Η Ελληνική Εταιρία Διοικήσεως Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), ως Εθνικός Εκπρόσωπος του Διεθνούς Προτύπου Investors in People (IIP), διοργανώνει νέο κύκλο συμμετοχών για την Πιστοποίηση Investors in People (IIP).

Απευθύνεται σε επιχειρήσεις, οργανισμούς και λειτουργικά τμήματα από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που επιθυμούν να διαφοροποιηθούν και να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, μέσω του Ανθρώπινου Δυναμικού τους.

Μπορεί να υπάρξει επιχειρηματική ηθική;

Ο Αντόνιο Βακάρο και η Τζόαν Φοντριτόνα, καθηγητές ηθικής, υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο άνοιγμα των επιχειρήσεων δεν οδηγεί απαραιτήτως σε καλύτερη εταιρική διακυβέρνηση. Κατά την άποψή τους, οι όροι «εταιρική διαφάνεια» και «εταιρική κοινωνική ευθύνη» αποτελούν ένα νέο είδος μόδας και θα πρέπει να πάει κανείς σε βάθος για να δει τί συμβαίνει.

Η διαφάνεια, υποστηρίζουν οι δύο καθηγητές, είναι μία προσπάθεια να γίνει της μόδας η παλαιά αντίληψη της φιλαλήθειας. Οι μητέρες μας συχνά μάς έλεγαν να μην λέμε ψέμματα γιατί αυτό ήταν κακό πράγμα. Στις μέρες μας, η διαφάνεια είναι η ενσάρκωση της συμβουλής αυτής. Όμως, η ύπαρξη περισσότερης πληροφόρησης δεν πρόκειται να απαλλάξει την κοινωνία από κακές επιχειρηματικές πρακτικές, ούτε από κακόβουλους ανθρώπους των επιχειρήσεων. Η κρυστάλλινη επιχείρηση είναι μία οφθαλμαπάτη, αλλά όχι ένα πρότυπο που μπορεί να ακολουθηθεί.

Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αν μπορούσε να φέρει κανείς τον Σωκράτη στον σημερινό κόσμο και να τον ρωτήσει τί είναι γι αυτόν το επιχειρείν, η απάντηση του μεγάλου φιλοσόφου θα ήταν σχετικά απλή. Θα έλεγε ότι το επιχειρείν, υπό την ευρεία έννοιά του, είναι η ηγεσία ως πνευματική κατάσταση. Θα έθετε δε και ένα σοβαρό φιλοσοφικό ερώτημα: Πώς η φιλοσοφία και αυτά που προσκομίζει στην μελέτη της ανθρώπινης εμπειρίας μπορεί να συμβάλει στην γνώση τού τί είναι η ηγεσία και ο εμπλουτισμός της;

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ 14/9/2010

*Με την προσχώρηση του κ. Τάσου Αβραντίνη στο ψηφοδέλτιο του υποψήφιου του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργου Καμίνη για το δημαρχιακό αξίωμα στην Αθήνα, εκτιμάται ότι σημαντικό ποσοστό της Δράσης και της Φιλελεύθερης Συμμαχίας θα ταχθεί και αυτό υπέρ του έγκριτου νομικού. Υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Τ. Αβραντίνης υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της Δράσης, στην οποία είναι γενικός γραμματέας. Αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι και ο κ. Γιάννης Μπουτάρης, υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ για τον Δήμο Θεσσαλονίκης, υπήρξε και αυτός ιδρυτικό μέλος της Δράσης, τότε η προσέγγιση του Κινήματος με τον φιλελεύθερο χώρο κρίνεται ως ιδιαιτέρως σημαντική. Δεν αποκλείεται δε, μετά τις δημοτικές εκλογές, να οδηγήσει και σε ευρύτερες πολιτικές ανακατατάξεις. Διότι στον ίδιο χώρο ανήκει και ο κ. Πέτρος Τατούλης, υποψήφιος στηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ για την περιφέρεια Πελοποννήσου.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΤΑ ΧΩΡΙΣ ΜΑΡΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Πίσω από την φθηνή τιμή, τα περίφημα ιδιωτικής ετικέττας προϊόντα κρύβουν δυσάρεστες εκπλήξεις για την υγεία.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Κατ’ επανάληψιν έχουμε τονίσει ότι, πίσω από τα αποκαλούμενα ιδιωτικής ετικέττας προϊόντα, είναι πολύ πιθανό να κρύβονται ποικίλες δυσάρεστες εκπλήξεις, όχι πάντα ορατές από τους καταναλωτές. Την άποψή μας αυτή επιβεβαιώνει και ένα άρθρο-ρεπορτάζ του Αχ. Χεκίμογλου στο Βήμα του Σαββάτου 11/9/2010, με τίτλο «Το φθηνό δεν είναι πάντα καλό». Συγκεκριμένα, στο άρθρο τονίζεται ότι τα δίχως ετικέττα φαγώσιμα, τα πωλούμενα χύμα και σε οικονομικές τιμές, εγκυμονούν και κινδύνους –τους οποίους, βεβαίως, ο καταναλωτής ανακαλύπτει με δική του δαπάνη κατόπιν εορτής. Πιο αναλυτικά, το άρθρο μεταξύ άλλων αναφέρει:

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΘΕΤΑ, ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΧΩΡΑ

του Μάρκου Δραγούμη

Η βαθειά κρίση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας είναι, πριν απ’ όλα, απότοκος ενός πολύχρονου και ελάχιστα ηθικού κρατισμού, ο οποίος δημιουργήθηκε και ανδρώθηκε από το πολιτικό σύστημα. Συνεπώς, στην σημερινή πολύ δυσμενή συγκυρία είναι όντως καιρός να καταργηθούν οι ποικίλοι επιθετικοί προσδιορισμοί στο κύριο όνομα «φιλελευθερισμός» –όπως «ριζοσπαστικός», «κοινωνικός» και δεν συμμαζεύεται.

ΜΑΪΚΛ ΛΙΟΥΙΣ: ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΕΙ…

Τα σοβαρά και μακροχρόνια προβλήματα που ταλανίζουν την χώρα και διακυβεύουν το μέλλον της επισημαίνονται με πολύ επαγγελματικό τρόπο από αρθρογράφο του γνωστού περιοδικού Vanity Fair.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Το θέμα είναι πως μάς έχουν πλέον πάρει χαμπάρι και η χώρα συνεχώς γελοιοποιείται –με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την διεθνή εικόνα και αξιοπιστία της. Οι δε συνέπειες της κατάστασης αυτής θα είναι όλο και πιο αρνητικές τα χρόνια που έρχονται, διότι θα ισχύσει για την χώρα μας η λαϊκή ρήση «καλύτερα να σού βγει το μάτι παρά το όνομα».

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΛΙΤΟΤΗΤΑ Η ΑΜΕΡΙΚΗ;

Τα «γεράκια» των ομολόγων είναι έτοιμα να επιτεθούν στα αμερικανικά κρατικά χρεόγραφα ή πρόκειται για φαντασιοπληξία;

του Paul Krugman*

Όταν ήμουν νέος και αφελής, πίστευα ότι οι σημαντικοί άνθρωποι έπαιρναν αποφάσεις στηριζόμενοι στην προσεκτική μελέτη των δεδομένων. Τώρα ξέρω καλύτερα. Οι αποφάσεις των Σοβαρών Ανθρώπων βασίζονται ως επί το πλείστον στις προκαταλήψεις και όχι στη ανάλυση. Και αυτές οι προκαταλήψεις υπόκεινται σε μόδες και φημολογίες. Αυτό είναι και το αντικείμενο της στήλης μου.

Αλλαγή σε αξίες και όχι απλώς υλικές μεταβολές

Πηγή: The New York Times

Οι περισσότεροι άνθρωποι που έζησαν το 1800 δεν ήταν πλουσιότεροι από αυτούς που ζούσαν το 100.000 π. Χ. Η διατροφή τους δεν ήταν καλύτερη, δεν ήταν ψηλότεροι ούτε μακροβιότεροι.

Κάποια στιγμή, λοιπόν, γύρω στο 1800, η οικονομική ανάπτυξη απογειώθηκε, πρώτα στη Βρετανία, αργότερα αλλού. Την απαρχή της ανάπτυξης αυτής περιγράφει στο βιβλίο του «Η Πεφωτισμένη Οικονομία» ο Τζόελ Μοκάιρ του Πανεπιστημίου Νορθγουέστερν, που ισχυρίζεται ότι η κρίσιμη μεταβολή συντελέσθηκε στον νου και τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Λόγω πολιτισμικών μεταλλάξεων, οι τεχνικοί απέκτησαν επιστημονικές γνώσεις, τις οποίες εφάρμοσαν στην πράξη. Για παράδειγμα, οι επιχειρηματίες χρησιμοποίησαν τις γεωλογικές έρευνες στα ορυχεία και τις μεταφορές.