Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

Εθνική αντίσταση στον εκσυγχρονισμό

Του Στέλιου Σταυρίδη *

Φαίνεται ότι εμείς οι Έλληνες «δεν έχουμε τον Θεό μας». Έχοντας μάτια, αυτιά και μυαλό κλειστά, δεν θέλουμε να κατανοήσουμε τι ακριβώς γίνεται γύρω μας. Ωραιοποιούμε, ανεχόμαστε, βολευόμαστε, γκρινιάζουμε και... αλλού αρμενίζουμε. Όταν δε καλούμεθα να ψηφίσουμε, επιλέγουμε την αποχή!

Ο ΚΩΝ. ΜΙΧΑΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΕΕΔΕ

Στην εκπομπή της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), «Δρόμος της Ανάπτυξης», η οποία θα προβληθεί την Κυριακή 7/11 και ώρα 15.00 στο Κανάλι 10–Sbc, συμμετέχει με συνέντευξή του ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αθήνας κ. Κωνσταντίνος Μίχαλος.


Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΞ ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Ενώ πληθαίνουν στην χώρα εγκληματικές και τρομοκρατικές ενέργειες από διεστραμένους εγκεφάλους –οι οποίοι, ειρήσθω εν παρόδω, θησαυρίζουν από το έγκλημα και την τρομοκρατία– ο Καρλ Μαρξ τους προσφέρει και ηθική νομιμοποίηση

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Από την κατάρρευση του κομμουνισμού στην σοβιετική αυτοκρατορία και τους δορυφόρους της, τα κομμουνιστικά κόμματα τοποθέτησαν τον μέγα θεωρητικό τους στα υπόγεια της Ιστορίας. Και, βεβαίως, λόγω της εθνικιστικής και φαιάς στροφής τους, δεν έχουν κανέναν λόγο να αναφέρονται στον Γερμανό φιλόσοφο. Ακόμα χειρότερα, οι σημερινοί Ρώσοι κομμουνιστές τον απορρίπτουν διότι ήταν Εβραίος. Παράλληλα, επειδή ανεκάλυψαν και την Ορθοδοξία, απορρίπτουν και τις περί θρησκείας θέσεις του Καρόλου Μαρξ, τονίζοντας ότι αυτές αφορούσαν κατά κύριο λόγο τον καθολικισμό.

ΓΕΠΟΕΤ: "Ο Ελληνικός τουρισμός έχει αφεθεί στον αυτόματο πιλότο..."

Η τουριστική σεζόν ολοκληρώθηκε και τώρα νηφάλιοι μπορούμε να κάνουμε ταμείο, μετρώντας τις πληγές μας, αφού είναι γνωστό σε όλους ότι η χρονιά είχε σημαντικές οικονομικές απώλειες.

Εμείς οι τουριστικοί επιχειρηματίες, που η πτώση αυτή του τουρισμού και των εσόδων μας πλήττει άμεσα και δεν γνωρίζουμε πόσο θα αντέξουμε ακόμα και αν θα είμαστε παρόντες όταν ο ελληνικός τουρισμός επανέλθει, εάν επανέλθει, κάνουμε μέσω των γνωριμιών μας στο εξωτερικό ό, τι είναι δυνατόν, όμως αυτό δεν αρκεί.

Διότι το πρόβλημα δεν είναι θέμα μίας μόνο κυβέρνησης, είναι θέμα όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων 30 χρόνων.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Του Τάσου Αβραντίνη*

Μπορεί η τοπική αυτοδιοίκηση να συμβάλει στην ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων μιας περιοχής;

Μπορεί η Αθήνα να μετατραπεί σε παγκόσμιο κέντρο κλασικών σπουδών (σπουδών αρχαίας ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού, ιστορίας και αρχαιολογίας).

Μπορεί υπό την αιγίδα του Δήμου της Αθήνας να λειτουργήσει ένα διεθνές πανεπιστημιακό ίδρυμα.

Αυτά τα ερωτήματα –μεταξύ αρκετών ακόμη– επεξεργαστήκαμε στη δημοτική κίνηση «Πορτοκαλί» που από το Σεπτέμβριο υποστηρίζει την υποψηφιότητα Καμίνη για Δήμαρχο στην Αθήνα.

ΟΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ «ΑΣΠΙΣ» ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες καταχρήσεις που έγιναν στην Ελλάδα, αλλά η διάστασή της δεν φαίνεται να απασχολεί δεόντως τα μέσα μαζικής μη-επικοινωνίας. Επίσης, όλως περιέργως, ο δράστης της ιστορίας αυτής, που αφορά ένα εκατομμύριο ασφαλισμένους της ασφαλιστικής εταιρείας «Ασπίς», κ. Παύλος Ψωμιάδης, κατάφερε προσφάτως, παρά τα 600 εκατ. ευρώ που έκαναν φτερά από τα ταμεία του ομίλου του, να μην υπάρξει δέσμευση της προσωπικής του περιουσίας –η οποία επίσης ανέρχεται σε μία εκατοντάδα εκατομμυρίων ευρώ.

Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Πλησιάζοντας στο τέλος μιας ιδιαίτερης χρονιάς, όπου η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος λόγω των δυσμενών οικονομικών συγκυριών, το Ευρωπαϊκό Συνέδριο Τουρισμού δεν θα μπορούσε παρά να στρέψει την προσοχή του στην Ελλάδα και στην αναζήτηση ενός νέου μοντέλου για τον Τουρισμό. Ένα μοντέλο ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας που θα φέρει άμεσα αποτελέσματα και θα οδηγήσει την οικονομία της χώρας έξω από την κρίση. Ένα μοντέλο που θα μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς και πρότυπο για την σύγχρονη τουριστική βιομηχανία σε όλη την Ευρώπη – και όχι μόνο.

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Διασύρεται εκ νέου η Ελλάδα στην Ευρώπη

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Απαρατήρητη και ασχολίαστη από τα λαλίστατα ελληνικά ηλεκτρονικά μέσα μη-επικοινωνίας πέρασε η επίσκεψη στην Ελλάδα του Βέλγου υπουργού Εσωτερικών κ. Μελχιόρ, ο οποίος ήλθε στην χώρα μας για να συναντήσει τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Χρ. Παπουτσή.

Ο λόγος της επίσκεψης ήταν πολύ σοβαρός. Ο κ. Μελχιόρ, στο πλαίσιο της βελγικής προεδρίας της Ένωσης, επεσήμανε ότι στην Ελλάδα εισέρχονται ημερησίως κάπου 400 παράνομοι μετανάστες, το 80% των οποίων κατευθύνονται στην συνέχεια προς την ΕΕ. Υπολογίζεται έτσι ότι, σε ετήσια βάση, η Ευρώπη δέχεται μέσω Ελλάδος περί τους 120.000 παράνομους μετανάστες.

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ

Όσοι υποβαθμίζουν το πρόβλημα της τρομοκρατίας στην Ευρώπη μάλλον δεν γνωρίζουν ανάγνωση, είτε ενεργούν εκ του πονηρού. Τεράστιες οι οικονομικές διασυνδέσεις

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Από το 1991 μέχρι και το τέλος του 2009 έχουν γίνει στη Ευρώπη 1.656 τρομοκρατικές ενέργειες, με 216 νεκρούς και 12.615 τραυματίες. Οι χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο είναι το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ισπανία, όπου δρουν οι τρομοκρατικές οργανώσεις IRA και ETA. Ακολουθεί η Ιταλία, χώρα στην οποία το 96% των τρομοκρατικών ενεργειών είναι έργο των μαφιών που δρουν στην γειτονική μας χώρα. Η Ελλάδα κατέχει την 6η θέση στη Ευρώπη, με 168 τρομοκρατικές ενέργειες οι οποίες κατά κύριο λόγο οφείλονται σε εγχώριες οργανώσεις.

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ «ΣΥΝΗΓΕΣΙΑΣ»

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Επιτακτική για την ανθρώπινη ανάπτυξη είναι η έλευση και διάδοση της καινοτομίας –με τον όρο δε αυτόν εννοούμε την ώθηση και την πίεση που δέχεται ένα μοντέλο έως ότου σπάσει.

Σε όρους ηγεσίας, το σπασμένο μοντέλο είναι η θεωρία του «μεγάλου άνδρα». Χάρη στην αυξανόμενη πολυπλοκότητα της εργασίας και της κοινωνίας –η οποία ανεβαίνει και λόγω της επιρροής του Διαδικτύου και του ανοδικού παγκόσμιου εμπορίου– οι μοναχικοί ήρωες δεν μπορούν πλέον να ασκούν την εξουσία όπως είχαν συνηθίσει. Τόσο στην πολιτική όσο και στις επιχειρήσεις, η ατομική ηγεσία δεν είναι πλέον συμβατή με την πραγματικότητα όταν η τελευταία οδηγεί σε μεγάλες επιχειρήσεις και σε διασυνοριακά δίκτυα. Μοιραία, λοιπόν, οι οργανισμοί και οι επιχειρήσεις πρέπει να μάθουν να λειτουργούν συλλογικά, είτε πρόκειται για μικρές ομάδες είτε για ευρύτερες οντότητες.